علم سنجی بعنوان یکی از روشهای آماری و اندازه گیری، برخاسته از علوم کتابداری و اطلاع رسانی و حوزه ای میان رشته ایست که دارای تئور یها، اجز ا، قوانین، سطوح و شاخص هاست. این بحث ابتدا در شوروی سابق بوجود آمد و در کشورهای اروپای شرقی بویژه مجارستان از این روش برای اندازه گیری کمی علوم در سطوح ملی و بین المللی و برای مؤسسات دولتی و خصوصی استفاده شد.

نیازهای شبیه به آنچه سرمنشأ ظهور و گسترش کتابسنجی در حوزه کتابداری و اطلاع رسانی شد ( مانند چگونگی فراهم سازی، سازماندهی ، اشاعه  و استفاده از اطلاعات باکیفیت و...)، در سطح جامعه و در عرصه علم و سیاستگزاری علم و فناوری موجب شد تا کتابسنجی وارد عرصه ی جدیدی به نام علم سنجی شود و به شناسایی مؤثرترین افراد، سازمان ها، کشورها، حوزه های علمی، جبهه های پژوهش، همکاران علمی و مانند آن بپردازد.

متخصصان این حوزه به عنوان متخصصان تعیین اعتبار علمی  در حوزه های پشتیبان سیاستگزاری و برنامه ریزی علمی و تحقیقاتی مشغول به کار بوده ودر این خصوص اطلاعات لازم را در اختیار سیاستگزاران و برنامه ریزان علمی و پژوهشی قرار می دهند. آنها به برقراری ارتباط بین شاخص های درون دادی علم و فناوری مانند منابع مالی و انسانی با شاخص های بروندادی، تحلیلی استنادی مدارک علمی، ترسیم نقشه علم، ارائه خدمات مشاوره ای به برنامه ریزان پژوهشی و این قبیل خدمات می پردازند.

در پایان باید گفت روز به روز بر تنوع شاخص هایی که بتواند به بهترین نحو تفاوت های واقعی میان بازیگران عرصه های علم و فناوری را به نمایش بگذارد و تحلیل های مناسبی ارائه دهد افزوده می شود و همچنان رو به پیشرفت و تکامل است.

منابع:نوروزی چاکلی، عبدالرضا. زودآیند. نقش و جایگاه مطالعات علم سنجی در توسعه علوم. فصلنامه علوم و http://  فناوری اطلاعات.  Jist.irandoc.ac.ir